Dyskietki w sumie jeszcze nie tak dawno temu były w powszechnym użyciu. Wynikało to z faktu, że jeszcze parę ładnych lat temu nie było po prostu innych nośników danych. Kiedy zaś na rynku pojawiły się płyty CD, były bardzo drogie. Teraz sytuacja zmieniła się o sto osiemdziesiąt stopni. Płyty CD oraz DVD kupuje się za przysłowiowe grosze, a poza tym nie są one jedynymi dostępnymi obecnie nośnikami danych. Jeżeli zaś chodzi o dyskietki, to na dobrą sprawę zniknęły one już z rynku. Dyskietka jest określana również mianem dysku miękkiego. Jest nośnikiem magnetycznym, a jedną spośród jej charakterystycznych cech jest mała pojemność. Dyskietki, z którymi obecnie ma się ewentualnie cokolwiek do czynienia są dyskietkami przy i pół calowymi. Obecnie najczęściej się można z nimi zetknąć przy okazji zakupu płyty głównej do komputer lub systemu operacyjnego. W tym kontekście mówi się o tak zwanej dyskietce startowej, ponieważ zawiera ona startowe pliki – nagrywanie ich na płytę po prostu się nie opłaca, skoro z powodzeniem zmieścić się mogą na niedużej objętościowo dyskietce. Historia dyskietek liczy sobie trzydzieści dziewięć lat. Pierwsze dyskietki, które się pojawiły – a miało to miejsce na początku lat siedemdziesiątych minionego stulecia – były ośmiocalowe, a zatem bardzo duże. Początkowo były jednostronne, ale cztery lata po ich debiucie na rynku pojawiły się też dwustronne. Początkowo pojemność dyskietek była w ogromnym stopniu ograniczona – sto osiemdziesiąt kilobajtów to było absolutne maksimum. Obecnie firmy produkujące do tej pory dyskietki oficjalnie tego właśnie aspektu swej działalności zaprzestały. Opisywane tutaj dyski miękkie są jednakże jeszcze produkowane, nie mniej jednak w naprawdę bardzo niewielkich ilościach, głównie na potrzeby komputerów nieco starszej generacji. Należy się jednak spodziewać, że kiedy komputery te znikną z rynku już całkowicie, taki sam dokładnie los podzielą też i dyskietki. Ich produkcja jest w dzisiejszych czasach kompletnie nieopłacalna. Tym bardziej, że przecież mnóstwo jest teraz nośników danych nieporównywalnie bardziej praktycznych, funkcjonalnych oraz przede wszystkim o zdecydowanie większej pojemności. Kupowaniem dyskietek nikt sobie głowy nie zawraca. Trudno więc się producentom dziwić, że wycofali się z tego właśnie rynku. Jeżeli zaś chodzi o techniczną stronę organizowania danych, to w przypadku dyskietek najmniejszą ich ilością fizyczną jest sektor. Z kolei jednostka logiczna zapisu danych określana jest mianem klastera. Dyskietka – jako całość – dzieli się na ścieżki. Ich liczba jest zróżnicowana, aczkolwiek w tym kontekście padają dwa podstawowe parametry, a mianowicie czterdzieści oraz osiemdziesiąt. Dyskietki co jakiś czas wymagają tak zwanego formatowania. Jeżeli formatowaniu poddawana jest dyskietka używana, wówczas wskutek tego procesu zostaną z niej usunięte wszystkie dane. Żywotność dyskietek do najdłuższych nie należy – zużywają się one w dość szybkim tempie, co też zadecydowało o ich nieopłacalności w produkcji.
Obecnie nie ma już żadnych problemów z tym, aby do komputera podłączyć pamięć USB – czyli, mówiąc innymi słowy, urządzenia znanego wszystkim doskonale jako pendrive. Jest to urządzenie o charakterze przenośnym. Z komputerem może współpracować za pośrednictwem portów USB. Tradycyjnie swoim wyglądem pendrive przypomina niezbyt dług długopis (stąd też zresztą taka właśnie jego nazwa), chociaż już jakiś czas temu obecne są w sklepach pamięci USB o rozmaitych kształtach. Podłączanie tych urządzeń do komputerów bezpośrednio poprzez wspominane powyżej porty powoduje, że do ich sprawnego funkcjonowania nie są potrzebne w komputerze dodatkowe napędy ani stacje dokujące. Jak szybki jest transfer danych, to już jest uzależnione od wersji USB, a także od tego, jaka pamięć Flash została zastosowana w urządzeniu. Jeżeli chodzi o wersję USB, to stosowną informację dotyczącą prędkości znaleźć można na samym urządzeniu. Dzięki temu wiadomo, z urządzeniem o jakim standardzie pracy mamy do czynienia. Obecnie tym najniższym w tym zakresie parametrem jest USB 1.1 – czyli Full Speed, natomiast najwyższym – USB 3.0, czyli Super Speed. Urządzenia oznaczone USB 3.0 pojawiły się na rynku stosunkowo niedawno, albowiem w ubiegłym roku. Pozwalają one na transfer danych odznaczający się prędkością wynosząca nawet niespełna pięć gigabajtów. Jak nietrudno się domyślić, im większy transfer danych i większa pojemność wchodzą w rachubę, tym więcej za pamięć USB trzeba zapłacić. Jeżeli jednak chodzi o ceny, to w tym zakresie obserwuje się utrzymującą się już systematycznie od kilku lat tendencję spadkową – obecnie szeroko rozumiany sprzęt komputerowy jest zdecydowanie tańszy aniżeli kiedyś. Pamięci USB są stosunkowo nowym wynalazkiem. Na początku odznaczały się one pojemnością mniej więcej taką samą jak dyskietki. Błyskawiczny postęp technologiczny sprawił, że aktualnie pojemność pamięci USB jest spokojnie porównywalna z dyskami twardymi, co w rzeczy samej daje naprawdę ogromne możliwości w zakresie zapisywania danych. To jednak nie wszystko. Współczesne pendrive’y to urządzenia coraz bardziej funkcjonalne i nowoczesne, a ich rola nie ogranicza się tylko i wyłącznie do możliwości w zakresie przenoszenia danych. Sprawdzają się one zatem jako dyktafony, odtwarzacze mp3, można na nich słuchać też radia. Wykorzystuje się je więc nie tylko do przenoszenia danych. Są niezmiernie przydatne również przy naprawianiu komputerów – sprawdzają się przy odzyskiwaniu danych z dysków twardych, usuwaniu programów szpiegujących oraz wirusów. Ponadto wspomagają także budowę systemów operacyjnych. Nowością, jeśli chodzi o funkcjonalność pamięci USB jest zwiększanie za ich pomocą pamięci operacyjnej systemu. Wraz z poprawą funkcjonalności pamięci USB poprawia się również ich wytrzymałość na uszkodzenia o charakterze mechanicznym – dla przykładu coraz lepiej znoszą upadki, są naprawdę bardzo wytrzymałe. Powinno się na nich instalować programy antywirusowe, co zwiększy bezpieczeństwo przenoszonych w ten sposób danych.
